Χρόνος ανάγνωσης: 2-3 λεπτά
Ο θηλασμός συχνά παρουσιάζεται ως κάτι απόλυτα φυσικό και εύκολο. Για πολλές γυναίκες όμως, η πραγματική εμπειρία μπορεί να είναι πολύ πιο σύνθετη, τόσο στην αρχή για την εγκατάσταση του θηλασμού, όσο και στο τέλος, για την διακοπή του.
Ο θηλασμός δεν αφορά μόνο στη διατροφή του βρέφους. Παράλληλα, αποτελεί και έναν τρόπο σύνδεσης μαζί του, ρύθμισης και ηρεμίας του. Για κάποιες μητέρες εγκαθίσταται με τρυφερότητα, συγκίνηση και αίσθηση σύνδεσης με το βρέφος. Για άλλες συνοδεύεται από άγχος, πόνο, κούραση, ενοχές ή την αίσθηση ότι δεν τα καταφέρνουν όπως θα έπρεπε. Είναι σημαντικό να τονιστεί εδώ ότι δεν υπάρχει «μία σωστή» εμπειρία θηλασμού που να ισχύει για όλες τις γυναίκες.
Πολλοί γονείς φαντάζονται τον θηλασμό ως μια ήρεμη, σχεδόν ιδεώδη στιγμή. Όμως η πραγματικότητα μπορεί να είναι πολύ πιο επίπονη. Το μωρό μπορεί να δυσκολεύεται να πιάσει το στήθος, η μητέρα μπορεί να πονά, να νιώθει εξάντληση ή να φοβάται ότι το βρέφος δεν τρέφεται αρκετά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο θηλασμός μπορεί να δημιουργήσει έντονη ψυχική πίεση.
Όμως δυσκολία δεν σημαίνει αποτυχία. Η σχέση με το βρέφος δεν καθορίζεται αποκλειστικά από το πώς ξεκίνησε ή πόσο διήρκεσε ο θηλασμός.
Η διακοπή του θηλασμού, είτε γίνεται σταδιακά ή απότομα, ενδέχεται να είναι, επίσης μια ιδιαίτερα φορτισμένη περίοδος, καθώς δεν αποτελεί μόνο το τέλος μιας καθημερινής πρακτικής, αλλά και την συνειδητοποίηση ότι το βρέφος μεγαλώνει και ότι η σχέση μαζί του αρχίζει να αλλάζει μορφή. Αυτή η αλλαγή χρειάζεται χρόνο για να την επεξεργαστούν ψυχικά οι γονείς.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα «ΑΛΚΥΟΝΗ: Εθνική Πρωτοβουλία Προαγωγής του Μητρικού Θηλασμού» του Υπουργείου Υγείας, ο αποθηλασμός δεν έχει μία “σωστή” ηλικία ή έναν απόλυτο κανόνα. Είναι μια διαδικασία που χρειάζεται να σέβεται τόσο τις βιολογικές και συναισθηματικές ανάγκες του παιδιού όσο και τα συναισθήματα της μητέρας. Γι’ αυτό και ο αποθηλασμός προτείνεται να γίνεται σταδιακά, με μικρές αλλαγές κάθε φορά, ώστε μητέρα και μωρό να έχουν τον χρόνο που χρειάζονται για να προσαρμοστούν.
Να θυμάστε πως η διακοπή του θηλασμού δεν αφορά μόνο στο σώμα. Αφορά και σε μια αλλαγή στη σχέση, στη ρουτίνα και στον τρόπο με τον οποίο η μητέρα μέχρι τώρα φρόντιζε το παιδί.
Το τέλος του θηλασμού δεν είναι το τέλος της σχέσης. Είναι μια αλλαγή στο βασικό κανάλι μέσω του οποίου η σχέση εκφραζόταν μέχρι τότε Το μωρό μπορεί να συνεχίσει να βρίσκει ασφάλεια στην αγκαλιά, στη φωνή, στη μυρωδιά, στη σταθερή διαθεσιμότητα και στην ανταπόκριση του γονέα.
Από την άλλη, οι γονείς θα χρειαστούν χρόνο για να ανακαλύψουν νέους τρόπους τρυφερότητας, επαφής και σύνδεσης. Μια αγκαλιά, ένα σταθερό τελετουργικό πριν τον ύπνο, ένα τραγούδι, ένα χάδι, η ήρεμη παρουσία την ώρα του μπιμπερό ή του γεύματος με στέρεες τροφές, μπορούν να συνεχίσουν να μεταφέρουν στο παιδί το ίδιο βασικό μήνυμα: «είμαι εδώ, σε ακούω, σε φροντίζω».
Η διαδρομή του θηλασμού για κάποιους γονείς θα είναι μεγάλη, για άλλους πιο σύντομη. Για κάποιους πιο εύκολη και για άλλους πιο απαιτητική. Για όλους όμως θα είναι μοναδική.
Στην ΚΟΙΤΙΔΑ, προσεγγίζουμε την γονεϊκότητα με σεβασμό στις μοναδικές ιστορίες κάθε οικογένειας. Ο θηλασμός, οι δυσκολίες του, η διακοπή του ή και η απουσία του μπορούν να ανοίξουν χώρο για να μιλήσετε για όσα νιώθετε γύρω από τη φροντίδα, τις προσδοκίες, τις ανησυχίες, ή τις ενοχές στη σχέση με το παιδί σας. Είμαστε εδώ για να σας υποστηρίξουμε σε κάθε στάδιο της διαδρομής.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη υποστήριξη από επαγγελματία ψυχικής υγείας.
Μέσα στη φροντίδα του μωρού, οι ανάγκες και τα συναισθήματά σας δεν χρειάζεται να μένουν στο περιθώριο
beingparent book koitida mentalhealth mitera pampers parent perinatalhealth preverbaltraumas traumas webinar ΜΕΝΝ δελτίο τύπου διεπιστημονική ομάδα εγκυμοσύνη εκπαιδευτικό πρόγραμμα επιμόρφωση επαγγελματιών κοιτίδα προκήρυξη θέσης προωρότητα σχέση γονέων-βρέφους φροντίδα βρεφών φροντίδα νηπίων φροντίδα οικογενειών ψυχική ανθεκτικότητα ψυχική υγεία ψυχολογική υποστήριξη γονέων
